Kurdistan Forum


Pages: [1] 2 3 ... 14

Bootstrap Example

Image Gallery

Click on the images to enlarge them.

Lights

photo1

Nature

photo2

Fjords

photo3

Fjords

photo3

Fjords

photo3

Fjords

photo3


Share on Facebook!Share on Twitter!RedditDigg this story!Del.icio.usStumbleUpon

Bootstrap Example

MP-BARZANI

Picture

Erbil, Kurdistan Region, Iraq (cabinet.gov.krd) “ Kurdistan Region Prime Minister Nechirvan Barzani met Russian President Vladimir Putin on the sidelines of the St. Petersburg International Economic Forum. President Putin valued the development of ties between the two sides, particularly in the economic field. Noting that terrorism has become a global issue, President Putin praised the Kurdistan Region for the way it has been conducting the fight against the Islamic State terrorist group, ISIS. Regarding cooperation in the field of energy, President Putin said that he supports the agreements signed between the Kurdistan Regional Government and the Russian oil companies. He expressed his support for further strengthening these relations. Prime Minister Barzani expressed his appreciation for the warm reception and his pleasure to further developing the relations between Russia and the Kurdistan Region. He reiterated his governments support for Russian companies wishing to invest in various fields in the Kurdistan Region. He also thanked Russian President for his country support in the war against ISIS terrorists.

Kurdistan

Federal Region Kurdistan Gebirgsland zwischen Armenien und dem Euphrat; Heimat der Kurden; In vier Teile zerstückelt auf Turkei, Iran, Irak und Syrien.

Picture 40 Millionen Kurden ohne eigene Staat Die Kurden sind neben den Arabern, Persern Armenien eines der Aeltesten Voelker der Region. Das von ihnen besiedelte Land wird Kurdistan genannt. Die Kurden haben ihre eigene Sprache, die zu der indio-europaeischen Sprachfamilie gehoert. Mit dem Arabischen und dem Turkischen ist Kurdisch nicht verwand. 90 Prozent der Kurden sind Moslems der verschiedenste Glaubensrichtungen. Im syrischen Teil Kurdistans leben wenige kurdische Christen. In abgelegenen Gebieten hat sich das Yezidentum erhalten, eine Glaubensrichtung die ihre Wurzeln im Zarathustra-Glauben hat. Etwa ab dem11. Jahrhundert, nach Gruendung des osmanischen Reichs, wird Kurdistan zum Schauplatz kriegerischer Auseinandersetzungen zwischen den Osmanen und den Persern. Im Jahr 1638 wurde Kurdistan offiziell zwischen beiden Reichen aufgeteilt. Damit erhielt der Kampf der Kurden einen nationalen Charakter. Kurdische Fuersten, aber auch religöse Fuehrer haben seitdem fuer die Einheit und Unabhaengigkeit Kurdistans gekaepft. Erst nach dem 1. Weltkrieg,

Kurdan

MUSTAFA BARZANI 14.03.1903 – 01.03.1979

Picture A LIVING SYMBOL OF FREEDOM The most prominent Kurdish national leader, Mustafa Barzani, was President of the Kurdistan Democratic Party (KDP) when he died on 1 March 1979 at Georgetown Hospital, Washington DC. Millions of Kurds and others mourned him. His memory will remain alive in the hearts of all Kurds who support the aims he struggled for all his life. He will remain a towering figure in the history of the Kurdish people. He remains the inspiration and ideal for today’s Kurdish youth who are fired by the spirit, tenacity and resilience of the legend that never wavered in his commitment to the Kurdish struggle for Peace, Freedom and Democracy.


Share on Facebook!Share on Twitter!RedditDigg this story!Del.icio.usStumbleUpon


Share on Facebook!Share on Twitter!RedditDigg this story!Del.icio.usStumbleUpon

PM-Barzani

Ahmede Xani

xani Ehmedê Xanî war ein kurdischer Schriftsteller, Gelehrter und Poet. 

Von einigen Autoren wird er als Begründer des kurdischen Nationalismus betrachtet. Xanî wurde in der heutigen türkischen Provinz Hakkâri geboren und gehörte zum EÅŸiret der Xanî 

AFERÃŽN BO TE

Îşweyek da me seher wê periya horî sirişt şefeqê berq û cemalê dil û can suht û perişt (berişt) Me nizanî ku melek yane beşer yane çi bû (ya perî bû) Yedê beyda wekî Mûsayê li qetlê vedimişt Ke’betullaha cemalê me dikir çîne tewaf Xeyberî hatine min xal û xet çember û qişt Ilmê esma me jiber kir di debistanê sifat Talibê Zatê me, lew min şemirand baxê Bihişt Ademê kamil ezim, bûyî me mescûdê melek Muddeî ger nebitin secde bi min ha serê xişt Xaniya dê hebitin bê huneran laf û guzaf Aferîn ber te! Ku ev şîwe ji bo kes te nehişt .




BAXÊ SORGULAN

xani Ez çûme baxê sorgolan Wextê sehergahê bixef Min dî sedaya bulbulan Dagirtibûn her çar terf Sewta hezar û qumrîyan, dengê rubab û muxennîyan Teşbîhê bezma bengîyan, hevdengê hevbûn çeng û def Manendê mest û serxweşan, ez çûme bezma mehwesan Ebrû keman û çavreşan, cerg û dilê min kir hedef Peygan di cergê, dîlberî ten bûye sendûqa berî Seddeq ji husna wî perî, hêja li min bû, kerb û gef Hêja li min bû kerb û kîn, zahir xezeb, batin kenîn Lê xemzeyek da min nihîn, eqlê me dîsan kir telef Dîsan hebîba çav belek, îhsan di gel min kir gellek Lewra dîgel zûlfên xelek aloz me tînin qişt û lef Xemrîy û qişt û zulf û xal, hemyan li ser ruxsarê al Dîger hêbûn ceng û cîdal, lêk alîyan bûn sef bi sef Sef sef medî wê kirye ceng, hindek hebeş hindek fireng Vêk raperandin wek xedeng, dîger hebûn wan laf û leff ( geff ) Diger hebûn de´wa û şerr, derbû li min tîpa teter Jêk rakirin qelbu cîger rihtin ji dil xwîna bikef Rihtin gelek xûna dilan sehmarê zulfê sermilan Bê rehm û mesta qatilan, meyxwar ji fincana sedef Wan meyxuran ebter kirin, bê quwwet û rengzer kirin Wellah „ ji dil kher-kher kirin, „ Xanî “ bi sed ah û esef ( Xanî bese! Ah û esef ) .


Share on Facebook!Share on Twitter!RedditDigg this story!Del.icio.usStumbleUpon
S-Berwari
Blind
MP Barzani
MP Barzani

Share on Facebook!Share on Twitter!RedditDigg this story!Del.icio.usStumbleUpon

Hozanvanê navdar Cegerxwin

Hozanvanê navdar Cegerxwin

AGIR Û PIRISKEN DIL Û DIWANA CEGERXWÎN

DIWANA CEGERXWÃŽN

AGIR Û PIRISKEN DIL Û DIWANA CEGERXWÎN Agirî tev agir e, dûrî herin dijwar e ew Ne agirê îsal e, lê agirê sedsal e kevnar e. Gava çavên te lê dikevin bi şewq û şemal, Tu dibê qey qurix e, lê ne qurix e tev ar e. Bi xwendina wê xew dibî dijminê çavên reş Şev tev diçî, lê tu dibê hê êvar e. Ne dê û ne bav, di bîra te nayên kes; Wek jana zirav e, lê mêrkuj e, wek mar e. Ne xwezî bi wî ko carek lê binêrî bes; Şadî, dijmin û tim bi qîr û hawar e. Rêça wergirtina taca keyan didî ber te, lê Ew rê bi çiyakî bilind ve diçî berwar e. Ew agir, agirê dilê Cegerxwîn ê pir geş Rojek heye bavêjî riwê dijmin, naçar e.




SERXWEBÛNA MIRÎŞKAN

SERXWEBÛNA MIRÎŞKAN Li welatê me xerza, Dîkek hebû şareza. Rokê çû nav dîka, Ji wan re go hêdîka: Rabin bêjin mirîşkan, Bes xwe bidin enîşkan. Dîk û mirîşk bûne kom, Berê xwe dane cem bûm. Leşker tev bûne lek, Hin çeleng û hin kulek. Berê xwe dane çolê, Tevlî koç û tev êlê. Teyra di ko nagehan, Hatî leşkerkî giran. Tevde firîn ji malan, Berê xwe dane balan. Ew jî li hev bûne kom, Yekî rabû gote bûm; Ey padîşahê teyran, Wey serbilindê Tûran, Rabe ser xwe tu mîro, Ji bo me bêje îro; Ev leşkerê bê jimar, Gelo heye jê zirar. Bûm kenî û gote wan; Bakin bazê pehlewan. Hudhud rabû serferaz, Wî çû bi lez gote baz Go rabe ey tu bazî, Şeh te îro dixwazî. Baz çû cem şeh li banî, Destê xwe l´ser hev danî. Go ey xwendekarê min, Zû li min ke barê min, Bûm gote bazê xwînxwar, Bi lez rabe here xwar. Bazî rabû weke şêr, Firek da xwe hate jêr, Bazê terî bi rêşî, Hate cem dîkê pêşî, Destê wî girt û hejand, Nitqek jê re dirijand. Olan sen nerelîsen? Go em xelkê bedlîs in. Sizin bûrde ne îş war? Dîk xeyidî lê da dar. Bazî şehda xwe anî, Dîk jî darê xwe danî. Go bi zor û bi gazin, Em heqê xwe dixwazin. Baz go kî ye serleşker? Go tu nizanî ey ker, Ez im paşa ez im mîr, Ez im şahê cihangîr. Bazî çû cem dîkê dî, Dî ko ew jî wekeî wî. Tevan go paşa û mîr, Kesî ne go ez wezîr. Nefer bûne yûzbaşî, Heta giha ê paşî. Bazî rabû çû banî, Li ber destê bûm danî. Tilûr tev lê bûne kom, Qale ya ey-yûhel qewm. Ev hatine ji mala xwe, Divên istiqlala xwe. Bûm go bazê dilawer, Gelo kî ye serleşker. Go tev paşa û mîr in; Bê wezîr û gizîr in; Bû hêdî rabû ser xwe, Taca xwe da serê xwe. Go bi taca serê min, Rabin wek pehlewana, Dê em herin ser wana. Hatin teyrên dubirak, Bakirin kund û qirak. Go hon werin binêrin, Ka em îro çi mêr in, Dîka xwe da enîşka, Bû qidqida mirîşka. Go fermana we rabû, Koma we j` hev bela bû. Ê ko kuştin ê ko man; Hatin gundan bê goman. Wan jî weke me kurdan, Destê xwe j` ber xwe berdan. Elok û tûtik û qaz, Tê de bûne belengaz. Tev de ketin koxê rê, Çîroka me ji we re xweş. Wek seydayê Cegerxwîn, Hemî bûne dilbirîn.

PÎRA TORÊ

PÎRA TORÊ Hikişîme çûme jorê her du rex min bend û rez, Min dî pîrek tê ji Torê ker di ber de tê bi lez. Hate nêzîk rojbixêrek da û wek min dil bi xem, Pîre bî bû por-sipî bû taqî-reş bû rû gewez. Min ji pîrê xweş dipirsî ey metê tu ji kû ve tê Go ji Sêrtê diçme Bêrtê, xûniya romê me ez. Xan û eywan kirne wêran, mêr û jin serjê kirin, Min go pîrê qey tu kurdî? çûye tilyên xwe bi gez. Belkî benda rez bi guh bit dengê xwe pir hilmeke; Pir ditirsim ez ji derbê singûyê roma teres. Min digot, axa û beg; wê go kurê min guh medê, Ew şivan in sermiyan in dane gur wan col û pez. Min kurek tenha heye ew şandî bajêr medresê, Wî du sê pirs bo me gotin pê helandin cerg û bez. Gotî dayê em dixwînin wek Cegerxûn gotiye; Zû bixwînin hev bibînin biçne Kurdistan bi lez. GULFIROŞ Ez ji xew rabûm, gulfiroşek dî, Pir gelek şa bûm, gul bi dil didî. Gul bi dil didî. Hebû me yek dil, tev jan û kul bû, Ne bûme bawer, gul bi dil bidî. Gul bi dil bidî. Bazar me kir go, ser bi ser nadim, Ê gulperest bî, can û dil didî. Dil bi kul didî. Min go kî didî. Can û dil bi gul, Go ev bazar e, dil bi kul didî. Dil bi kul didî. Min can û dil dan, dil kiriye qêrîn, Go ho Cegerxwîn, dil bi gul didî. Dil bi gul didî. Ey heval robson dengbêjê cîhan Ey heval robson dengbêjê cîhan Paşmêrê selam zana û insan Gernas û rênas, dijminê Dalas Di ser ava re, di ser çiya re Rengê te ê reş tê ber çavê me Dengê te ê xweş xweş tê guhê me Ev xebata te didî me hêrzan Kêferata te didî me lerzan Ev tevgera te ji bona insan Pir jê ditirsin axa û dehqan Xwedî sermiyan ji te ditirsin Hemî xanedan ji hev dipirsin Dibêjin reşik çawa şiyar bûn? Destê hev girtin li ber me rabûn Dalas ditirsî weke Mak-Arsî Di ber piyan çûn pir tac û kursî Xwedî sermiyan serê xwe hildan Dibezin, dilerzin, dicivin, direvin Ji meydan… Ey heval Robson! Ne tenê reşik ketin bin destan Em jî sipî ne mane perîşan Reben, belengaz, bindest,çarereş Birçî û tazî, tev jar û nexweş Gunhê me çi ye, ne sûc ne sebeb Ketin bin destan ev Kurd û Ereb Zencî û Hindî em hemî insan Kê em hiştine wisa perîşan Nîzam, nîzam… Nîzama hovan, ev nîzama xwar Nîzama faşîst em xistin bin dar Xwedî sermiyan, dezge koledar Em kirin bêçar, em kirin bin bar Kirin tar û mar… Ey heval Robson, Derdê min û te, ev derdê giran Zordestiya ko kete nav cihan Hin mezin, bilind, dehqan xanedan, Hin reben bindest mane perîşan Ji vî derdê me Markis îngilis Bûne du rêzan, bûne du hozan Lênîn Sitalîn rê şanî me dan Pale şiyar bûn xebat û lebat Roj hilat, roj hilat… Xelas bû rojhilat Roja sor, roja zer Ji Mosko hate der Tava xwe da Balqan da Elman Xwe berdaye ser Çîn, Çîn Çîna mezin, Çîna giran, şewqa xwe da Hind Tev dagirt, cihan… Ey heval Robson, Karker û rencber, cotar şiyar bûn Reben perîşan bi hevre rabûn Bi tang û bi top, diçin şer û ceng Li her der qîrîn li her der hewar Li hawîr bû deng Dixwazin azadî, serbestî wekhevî Narevin… Lê dijmin ditirsî, direvî,direvî.. Çi reşik, çi sipî, belengaz bûn heval Dikujin koledar-xwedî gund, xwedî mal Berepaş direvin bayloz, xanedan Malê wan malê wan, Bû bela serê wan… Tarîx, tarîx xiste nav sînga wan Dilê wan, çavê wan, Ev kelem ev mîz… Dicivin, dikevin, di şer de direvin Peykevin peykevin… Ey heval Robson! Me divê dinyake ko her kes dewlemend Dinya bû buhişt çi bajar çi gund Ji bo her kesî fersend û mecal Xwenda û zana, hozan û delal Qesra me bilind, bexçe xweş û rind Em tev de dilxweş li nav dimeşin Tilûr diqişin, cobar dixuşin Çuqlî dihejin, pelik diweşin Çiya pir bilind, dirêj, girover Tîrêjê rojê xwe berdane ser Dinya maye mişt, ji jîn, ji evîn Xweşî tev dagirt Her kes, her tişt, her der… Ey heval Robson Fermo em herin Serbest bigerin Bixun, binerin Bibênin bipirsin Zorker nemaye ji kê bitirsin Sinor nemane çibkin peseport Dilxweş û rûgeş hemî keç û xort Li vir xurînî bixun hingivîn Li Mosko taştê, firavîn li çîn Li Newyorkê şîv, li London paşîv Çi reş çi sipî tev bibin kirîv… Firek bidin xwe, em herin Merîx Destê xwe bidin şêrîn û Zelîx Zîka riwê te maçkî bimijî Tîna dilê xwe bi te bikujî Bêje ezbenî, bêje ezbenî, Jola dikenî, Zika dikenî… Dengê te ê xweş herkes dixwazî Wî dengê şêrîn… Bêje ey heval, hevalê delal Bi saz bi qêrîn… Bimrî koledar, bimrî zordestî Bijî azadî, bijî serbestî. Ey heval Robson! Ev cîhana xweş Besî teva ye çi sipî çi reş Divê derbas kin rû biken û geş Dewlemend serbilind, Tev bi hev re rind… Nemênin sêwî, birçî û tazî Ne kuştin, ne şer, ne qîr, ne gazî Bi hev re herin tev kar û xebat Heşt seet, çar seet, du seet Pir xweş e xebat Bo milet û welat, Ko bibin em bi kinc, bi xwarin Bi xanî, bi ronî, xwenda û siwar Li ber hev nanerin Bûn heval, bûne dost, bûne yar Hovitî nema ye… Tev xwenda, tev zana, tev şiyar Ev kevoka selam, pir xweşik pir ciwan Baweşîn, baweşîn bikî ew li ser me li insan Pir xweş e ev cîhan Tev evîn, tev de jîn Ax… Cegerxwîn Pir xweş e ev cîhan…


Share on Facebook!Share on Twitter!RedditDigg this story!Del.icio.usStumbleUpon
Pages: [1] 2 3 ... 14